ด็อกเตอร์จ้อ สื่อสัตว์โลกมหัศจรรย์: เมื่อเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่ย์ทำให้หนังครอบครัวสนุกจนหัวเราะไม่หยุด

ใครจะไปคิดว่าหมอผู้มั่งคั่งและประสบความสำเร็จอย่างจอห์น ดูลิตเติ้ลจะต้องมาเจอเรื่องวุ่นวายเมื่อจู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงสัตว์พูดได้อีกครั้งหลังจากที่ซ่อนความสามารถนี้มานานหลายสิบปี ด็อกเตอร์จ้อ สื่อสัตว์โลกมหัศจรรย์ (Doctor Dolittle) ฉบับปี 1998 นำแสดงโดยเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่ย์ คือหนังตลกครอบครัวที่ผสมผสานความฮาระดับตำนานเข้ากับข้อคิดดีๆ เกี่ยวกับครอบครัวและการยอมรับตัวเอง

เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)

จอห์น ดูลิตเติ้ล (เอ็ดดี้ เมอร์ฟี่ย์) เป็นศัลยแพทย์ชื่อดังแห่งลอสแอนเจลิส มีชีวิตที่สมบูรณ์แบบทั้งหน้าที่การงานและครอบครัว แต่แล้ววันหนึ่งเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อเขาสามารถได้ยินเสียงสุนัขของเพื่อนบ้านพูดกับเขาได้อย่างชัดเจน นั่นคือจุดเริ่มต้นของการกลับมาของพรสวรรค์ที่เขามีตั้งแต่เด็กแต่พยายามกดไว้ เพราะพ่อของเขา (ออสซี่ เดวิส) เคยบอกว่า 'คนที่พูดกับสัตว์ได้คือคนบ้า' ตั้งแต่นั้นมา ชีวิตของจอห์นก็พลิกผัน สัตว์ทุกชนิดเริ่มมาหาเขาเพื่อขอคำปรึกษาทั้งทางการแพทย์และเรื่องส่วนตัว ตั้งแต่สุนัขที่มีปัญหาครอบครัวไปจนถึงหนูแฮมสเตอร์ที่เครียด สร้างความอลหม่านให้กับคลินิกและชีวิตส่วนตัวของเขาจนแทบจะควบคุมไม่ได้ ในขณะเดียวกัน จอห์นต้องพยายามรักษาความลับนี้ไว้ไม่ให้ภรรยาและลูกสาวรู้ ขณะที่เพื่อนร่วมงานบางคนเริ่มสงสัยในพฤติกรรมแปลกๆ ของเขา

งานการแสดงและตัวละคร

เอ็ดดี้ เมอร์ฟี่ย์เป็นหัวใจสำคัญของหนังเรื่องนี้ ด้วยพรสวรรค์ในการแสดงตลกที่ไร้ที่ติ เขาสามารถถ่ายทอดทั้งความสับสน หงุดหงิด และความอบอุ่นของตัวละครได้อย่างเป็นธรรมชาติ โดยเฉพาะฉากที่เขาต้องโต้ตอบกับสัตว์ (ซึ่งส่วนใหญ่เป็นภาพ CGI หรือหุ่นเชิด) ก็ยังดูเป็นธรรมชาติและน่าเชื่อถือ ส่วนนักแสดงสมทบ โดยเฉพาะออสซี่ เดวิสที่รับบทเป็นพ่อผู้เคร่งครัด ก็ช่วยเพิ่มมิติให้กับปมในวัยเด็กของจอห์น ขณะที่โอลิเวอร์ แพลตต์และคริสเตน วิลสันรับบทเป็นเพื่อนร่วมงานและภรรยาตามลำดับ แม้จะมีบทบาทไม่มากแต่ก็ช่วยขับเคลื่อนเรื่องราวได้ดี ที่น่าสนใจคือเสียงพากย์ของสัตว์ต่างๆ เช่น สุนัขที่ให้เสียงโดยนอร์ม แมคโดนัลด์ ทำให้ตัวละครสัตว์มีชีวิตชีวาและตลกในแบบของตัวเอง

งานกำกับ ภาพ และดนตรี

เบ็ตตี้ โธมัส ผู้กำกับมากประสบการณ์จากหนังตลกหลายเรื่อง สามารถควบคุมจังหวะของหนังให้ดำเนินไปอย่างรวดเร็วและสนุกสนาน โดยเฉพาะในช่วงครึ่งแรกที่เต็มไปด้วยมุกตลกจากปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสัตว์ อย่างไรก็ตาม หนังใช้เทคนิคพิเศษที่ค่อนข้างเก่าในยุคปัจจุบัน แต่ก็มีเสน่ห์ในแบบของมัน เพราะการผสมผสานระหว่างสัตว์จริง หุ่นเชิด และ CGI ในช่วงปลายยุค 90 ให้ความรู้สึกย้อนยุคที่น่าสนใจ ด้านดนตรีประกอบโดยริชาร์ด กิ๊บส์ มีความสนุกสนานเข้ากับอารมณ์ของหนัง โดยเฉพาะเพลงประกอบอย่าง 'Let's Get Loud' ของเจนนิเฟอร์ โลเปซที่ใช้ในฉากเด่นๆ ช่วยเพิ่มพลังให้กับหนังได้ดี

บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ

ด็อกเตอร์จ้อ สื่อสัตว์โลกมหัศจรรย์ เป็นหนังที่ไม่ได้ลึกซึ้งหรือซับซ้อนอะไร แต่สิ่งที่มันทำได้ดีคือการเป็นหนังครอบครัวที่ดูได้ทุกวัย โดยมีแก่นเรื่องเกี่ยวกับการยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเป็น และการให้ความสำคัญกับครอบครัวมากกว่าอาชีพหรือชื่อเสียง เอ็ดดี้ เมอร์ฟี่ย์แสดงได้อย่างมีเสน่ห์ ทำให้หนังตลกนี้ไม่น่าเบื่อแม้จะดูซ้ำหลายรอบ อย่างไรก็ตาม หนังมีจุดอ่อนตรงที่บทบางช่วงดูยืดเยื้อและมุกตลกบางอันอาจจะดูเชยไปสำหรับผู้ชมยุคใหม่ โดยเฉพาะการพากย์เสียงสัตว์ที่บางครั้งก็ดูเกินจริงเกินไป กระนั้น มันก็ยังเป็นหนังที่เหมาะสำหรับการดูกับครอบครัวในวันหยุด โดยเฉพาะผู้ที่ชื่นชอบเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่ย์ในยุคทองของเขา

สรุป

ถึงแม้เทคนิคพิเศษจะดูล้าสมัย แต่นี่คือหนังครอบครัวที่อบอุ่นและสนุกสนาน โดยเฉพาะสำหรับแฟนๆ ของเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่ย์ ถ้าคุณกำลังมองหาหนังดูเพลินๆ ในวันหยุดที่ทั้งฮาและมีข้อคิดดีๆ ด็อกเตอร์จ้อ สื่อสัตว์โลกมหัศจรรย์ ก็เป็นตัวเลือกที่ดูได้เรื่อยๆ